« 23 »  06  20 15 г.




Детские стихи про танк

Раiм наведаць детские стихи про танк, якая была створана ў межах Нацыянальнага Паэтычнага Парталу. На сайце Вы можаце пазнаёміцца з біяграфіяй паэта, а таксама з яго творамі - вершамі пра прыроду, родны край, вайну і, безумоўна, каханне, а таксама знайсці шмат іншай карыснай інфармацыі. Для вучняў сабрана калекцыя аналізу вершаў паэта на старонцы Нарадзіўся ў вёсцы Пількаўшчына Вялейскага павету Менскай губэрні зараз Мядзельскі раён Менскай детские стихи про танк. У час першай сусьветнай вайны бацьку мабілізавалі ў войска, a маці разам з сынам выехала ў Маскву. На радзіму сям'я вярнулася ў 1922 годзе. Скончыў польскую пачатковую школу ў вёсцы Шкленікова. У 1927 годзе уступіў у камсамол і пачаў актыўна ўдзельнічаць у падпольным руху. Працаваў інструктарам ЦК камсамола Заходняй Беларусі 1932—1933вёў рэвалюцыйную дзейнасьць на Віленшчыне і Наваградчыне. З траўня 1933 да траўня 1934 году і зь верасьня да сьнежня 1934 году сядзеў у віленскай турме «Лукішкі». Працаваў у легальным і падпольным камуністычным друку. У детские стихи про танк працаваў у абласной газэце «Вялейская праўда», якая ў пачатку 1940 году была перайменавана ў «Сялянскую газету». Адначасова займаў пасаду інспэктара нацыянальных школ пры абласным аддзеле народнай асьветы. У 1945—1948 гадох працаваў літаратурным рэдактарам часопісу детские стихи про танк, у 1948-1966 гадох — галоўным рэдактарам часопіса «Полымя», у детские стихи про танк годзе прызначаны першым сакратаром Саюзу Пісьменьнікаў БССР, а ў 1971—1990 гадох быў старшынём праўленьня СП БССР. Паэтычная старонка паэта: Паэтычная старонка Максіма Танка была створана ў межах Нацыянальнага Паэтычнага Парталу. На сайце Вы маеце магчымасць пазнаёміцца з біяграфіяй паэта, а таксама з яго творамі - вершамі пра прыроду, родны край, вайну і, безумоўна, каханне, а таксама знайсці шмат іншай карыснай інфармацыі. Для вучняў сабрана калекцыя аналізу вершаў паэта на старонцы Сярэдняя: 4. З цесных завулкаў злева і справа Гуртам манашкі ў чорным адзенні Цягнуцца, быццам сумныя цені. Тут і старыя, і маладыя, — Аvе Mаrіа. Я не звярнуў бы і ўвагі можа, Ка не пабачыў між іх прыгожай Стройнай манашкі, якая мае Не больш, хіба, як семнаццаць маяў; Чорныя вочы, бровы густыя, — Аvе Mаrіа! Нат пад жалобнай вопраткай чорнай Ты адгадаеш: стан непакорны, Ножкі, якімі б на карнавалах І захапляла і чаравала, Смуглыя рукі, грудзі тугія, — Аvе Mаrіа! Глядзіць набожна на крыж пятровы, А я малюся на яе бровы: Няўжо, красуня, ты не шкадуеш, Што хараство і жыццё марнуеш? Як танцавалі б ножкі такія, — Аvе Mаrіа! Цябе атрутаю апаілі, Ружанцам рукі табе скруцілі. Смялей парві ты яго, не бойся! У полі недзе шуміць калоссе… О, як бы жалі рукі такія, — Аvе Mаrіа! А потым хутка прыйшло б каханне, Страчала б з мілым свой золак ранні. А потым стала б ты гаспадыняй І калыхала б сваю дзяціну! О, як кармілі б грудзі такія, — Аvе Mаrіа! Не знаю, можа, мая малітва Выйграць бы мне памагла гэту бітву, Але пазвалі яе; манашка Пайшла за ўсімі, ўздыхнуўшы цяжка, Пад звоны детские стихи про танк і глухія, — Аvе Mаrіа!




Людмила Кожина

А потом — Надел пилотку, Изменил Свою походку: — левой, Левой!